Każdy święty chodzi uśmiechnięty...

Jak wszyscy wiemy 18 maja obchodzimy 100 lat urodzin naszego wielkiego Polaka Jana Pawła II.
Dla mnie jest to wesoły i żartobliwy człowiek. Pomimo wielu cierpień i trudów, które musiał podejmować każdego dnia nie opuszczał go humor.
Potrafił znalezć odpowiednie słowa do danej sytuacji, żeby poprawić humor swoim rozmówcom.
 Zapytany kiedyś przez jednego ze swoich współpracowników, czy kiedykolwiek płacze, papież odparł: "Nigdy na zewnątrz". 
Oto kilka żartów i anegdot Jana PawłaII które najbardziej mi się spodobały:

 Kiedyś Karol Wojtyła przyjechał z wizytacją do jednej z podhalańskich parafii. W progu kościoła przywitała go jakaś góralka, która z przejęcia się przejęzyczyła i powiedziała: "Eminencyjno, najprzystojniejszy Księże Kardynale". A on na to: "No, coś w tym jest". 
 
 Podczas czwartej pielgrzymki do Polski, w Olsztynie, dziennikarzowi "Gazety Wyborczej" udało się wychylić głowę ponad tłum i zapytać Jana Pawła II o zdrowie. A jakoś człapię" - odpowiedział papież. 
 
 Kiedy w Watykanie odwiedził Jana Pawła II ksiądz Mieczysław Maliński, podczas obiadu gość dostał kurczaka, a papież rybę. "Dlaczego ja jem kurczaka?" - spytał Maliński. Na co papież: "Bo kurczak jest tańszy".  

 W czasie spotkania z wiwatującymi na jego cześć zakonnicami Jan Paweł II powiedział: "Myślałem, że zakonnice to naród spokojny, a tymczasem robią tyle zgiełku. Rozerwałyby papieża przy pierwszym spotkaniu".

Karol Wojtyła, zanim jeszcze został wybrany papieżem, dowiedział się kiedyś, że ksiądz Adam Boniecki złamał nogę. Powiedział wtedy, że tak to jest, kiedy najpierw zaczyna się jeździć, a potem dopiero uczyć jazdy.

 Jeszcze jako kardynał, na widok bardzo szczupłego ojca Leona z Tyńca, Karol Wojtyła mówił: "Oto definicja mnicha, kupa kości owiniętych w czarny materiał".
 
Podczas pielgrzymki w 1999r. w Licheniu wierni głośno wiwatowali na jego cześć. Wołali "Witaj w Licheniu", co papież skomentował: "Myślałem, że mówicie: 'Witaj, ty leniu'". 
 
W czasie pielgrzymki do Ojczyzny w 1999 roku papież z powodu choroby nie mógł pojechać do Gliwic. Przyjechał tam dopiero ostatniego dnia, przed powrotem do Watykanu. "Ja bym z takim papieżem nie wytrzymał" - powiedział. "Ma przyjechać, nie przyjeżdża, potem znowu nie ma przyjechać - przyjeżdża"'
 
 W czasie pielgrzymki do Polski w 1999 roku, gdy Jan Paweł II spotkał się z wiernymi w Elblągu, ci ciągle przerywali mu głośnymi wiwatami. Papież to skomentował: "Ktoś się raz pomylił i zamiast wołać 'niech żyje papież', zaczął wołać 'niech żyje łupież'. Ja was do tego nie zachęcam".

 Jan Paweł II to pierwszy papież, który jeździł na nartach. Żartował, że jego współpracownicy nie będą mu na to pozwalać, ale i tak wielokrotnie zdarzało mu się odpoczywać w górach, gdzie zakładał narty. Pewnego razu, kiedy przyjmował na audiencji jednego z narciarskich mistrzów świata, ten podarował mu narty. "I nie wódź nas na pokuszenie" - zażartował Jan Paweł II. - "Bo jeszcze zjadę w dolinę i co będzie? Nowe konklawe". 

 Kiedyś Jan Paweł II opowiedział taki dowcip: "Papież modli się i pyta Boga: - Panie, czy Polska odzyska pewnego dnia wolność? - Tak - odpowiada Bóg. - Lecz nie za twojego życia. Wobec tego papież pyta dalej: - Panie, a czy po mnie będzie jeszcze polski papież? Nie za mojego życia - odpowiada Bóg. 
 
 Kiedy Jan Paweł II spotkał się ze swoim przyjacielem z gimnazjum, polskim Żydem Jerzym Klugerem, próbował klęknąć i ucałować pierścień papieski. Jan Paweł mu na to nie pozwolił. "Nie wolno ci nigdy klękać przede mną. Stój wyprostowany jak zawsze" 

 Kiedyś w czasie rozmowy z jednym z biskupów, który zagadnął go: "No cóż, starzejemy się, Ojcze Święty...", papież spojrzał na niego i odparł: "Tak, ale jak od nóg". 
 
 Podczas powitania w Monachium w czasie pielgrzymki do Niemiec papież spytał licznie obecne dzieci: "Dano wam dziś wolne w szkole?". "Tak" - wrzasnęła dzieciarnia. "To znaczy" - skomentował Jan Paweł II - "że papież powinien częściej tu przyjeżdżać". 
   Podczas drugiej pielgrzymki do Ojczyzny w 1983 roku tłumy krakowian gromadziły się przed domem arcybiskupów. Ludzie ani myśleli rozstać się ze stojącym w oknie papieżem i bez końca przedłużali dialog z nim. Wreszcie Jan Paweł II powiedział: "Cztery lata temu kręciliście mną, jak chcieliście, a teraz już jestem starym papieżem i nie dam sobą kręcić".

Pamiętamy o Tobie Janie Pawle II.
Helenka Suska